ایا دوستی با جنس مخالف درست است؟

{به نام خدا}

 

 

 

"سلام خدمت تمام عزیزانی که دارین مطلب من رو میخونین من امروز میخوام به شما با یه دلیل واضح بگم که ایا دوستی با جنس مخالف درسته یا نه.

اول میخوام به شما از نظر روان شناسی درست یا نادرست بودن این عمل رو بگم در زمانی که انسان با کسی دوست نیست اگه از اون بچه های پر کار باشه یعنی منظورم اینه به استعداد های خودش رسیدگی کنه اگه به برنامه نویسی یا مثال به زبان انگلیسی یا هرچی علاقه داره انجامش بده میبینیم بعد از دوستیه اون فرد با یه شخص دیگه دچار سردرگمی وانجام ندادن استعداد های درونیشه انقدر امروز فردا میکنه تااااااااااا یهو میبینی هیچ کاری نکرده الانم فایده نداره میگیم چرا؟ چون خودشو درگیر جنس مخالف کرده

ولی انگار بعضیا دارن میگن نه قبول ندارم باشه چشم بازم برات دلیل میارم.

و خودش نمیفهمه ولی دچار افسوردگی میشه از نوجوانیش نمیتونه استفاده کنه چون تمام لحظات خوشش یا به فکره دوستشه یا پیششه

ودر زمان سن بالا تر میبینه از لحظات خوش نمیتونه لذت ببره دلیلی هم نداره میگه چیزی تو ذهنم نیست که مشغول شه ولی وقتی به ریشه قزیه نگاه میکنی مشخصه بخواطر دوران نوجوانیشه چون اگه از دوران نوجوانی هر جور استفاده کنی بهرشو در زمان بزرگ سالی میبینی ما سه طبع داریم خمیری که راحت شکل میگیره اهنی که انقد باید داغش کنی بزنی روش بکنی تو اب تا شکل بگیره یکی هم طبع سنگی که دیگه شکل نمیگیره در دوران نوجوانی اگه توجه نکنه انسان به روابط یا شادی های خودش این اتفاقات براش میوفته

از نگاه دینی

اول این که انسان با جنس مخالف دوست شه سیر سلوک در راه خدا نمیتونه بکنه تا اولیا خدا وند بشه

دوم این که ضرر هاشو در اون دنیا میبینه

سوم این که طبقه هفتم بهشت نمیتونه بره پیش امامان و پیامبران"

 

1:"مشغول شدن و انجام ندادن استعداد ها"

2:"افسوردگی و استفاده نکردن از دوران نوجوانی"

3:"شکل گرفتن طبع به شکل سنگ  و افسوردگی استراب در بزرگسالی"

4:"از بین رفتن تفکر نابود شدن از لحاظ جسمی"

5:"نمیتوان سلوک کرد تا اولیا خدا بشویم"

6:"ضرر کردن در ان دنیا"

7:"نمیتوان طبقه هفتم بهشت رفت پیش امامان و پیامبران"

 

donyaye elm...